Netbeheerders mogen op grond van de Europese en Nederlandse unbundling-regels doorgaans geen batterijopslag in eigendom hebben wanneer deze ook op de markt actief is. Tegelijk hebben zij dringend behoefte aan sturingsmogelijkheden om congestie te verlichten. Dat spanningsveld wordt opgelost met contractvormen die sturing kopen zonder eigendom over te dragen.
CSC — Curtailment Service Contract
Bij een CSC koopt de netbeheerder het recht om een batterijsysteem actief aan te sturen op momenten van congestie: het systeem laadt op wanneer er ruimte is en ontlaadt gericht wanneer de netbeheerder daarom vraagt. De eigenaar van de batterij — in dit model een dienstverlener zoals Braas — blijft verantwoordelijk voor techniek en onderhoud, terwijl de netbeheerder de sturing 'huurt' voor het specifieke doel van congestieverlichting.
TDTR — Tijdsgebonden Transportrechten
TDTR maakt het mogelijk om transportcapaciteit buiten piekmomenten toe te wijzen. Een batterijsysteem dat buiten piekuren oplaadt en tijdens pieken ontlaadt, past hier natuurlijk in: het gebruikt netcapaciteit op momenten dat deze toch beschikbaar is, zonder de piekbelasting te vergroten.
Waarom dit voor netbeheerders werkt
Beide modellen zijn inmiddels beproefd in de praktijk — onder meer via het inpassingskader grote batterijen van Netbeheer Nederland en recente marktcontracten voor congestie-relief. Voor netbeheerders betekent dit: extra sturingsmogelijkheden op het net, zonder de investerings- en operationele last van eigendom, en volledig binnen de grenzen van de Netcode en het ACM-toezicht.